آریاورزش
هدف این مجله اینترنتی پوشش همه جانبه والیبال ایران و جهان در سطح مردان و بانوان بوده تا بتوانیم به مدد این رشته اخلاق گرا مرزهای فرهنگی را جدای از تعصبات قومی و نژادی چه در سطح ملی و چه جهانی به هم نزدیکتر کنیم.

انحصارگرایی، بایکوت رسانه‌ای و نگاه جنسیتی، سیاست جدید فدراسیون والیبال

آریاورزش / فدراسیون والیبال ایران در اقدامی جالب هرگونه استفاده از عکس‌ها و منابع تصویری این پایگاه را برای اشخاص یا رسانه‌های غیررسمی ممنوع اعلام کرد! به هر حال فدراسیونی که رئیس نداشته باشد، باید هم شاهد بیانیه یا اتفاقات عجیب و غریب باشیم.

البته چنین رفتارهایی از فدراسیون افشین داوری بعید نیست! کسی که در ابتدا با شعار تعامل و برگزاری هر چه سریع‌تر انتخابات پا به یکی از محبوب‌ترین فدراسیون‌های ورزشی ایران نهاد؛ اما با گذشت ۸ ماه از حکم سرپرستی، هنوز هم چرخ فدراسیون به دست ایشان می‌چرخد. کاش لااقل آقای داوری اشاره می‌کردند این که می‌گویند: هر چه سریع‌تر! دقیقاً چقدر سریع؟

فدراسیون افشین داوری که این روزها در انزوا به سر می‌برد و محبوبیتی میان اهالی رسانه ندارد؛ بعد از انتقاد خبرنگاران نسبت به ابقای غیرقانونی ایشان، در حالی که حکم سرپرستی وی پس از ۶ ماه منقضی شده، رفته رفته شیوه انحصارگرایی را در پیش گرفت تا آنجایی که یک نفر هم خبر و مصاحبه تهیه می‌کند، هم عکاسی می‌کند و هم در نقش مدیر روابط عمومی بر روی صندلی می‌نشیند و تصمیم می‌گیرد برای کدام خبرنگار آی دی کارت صادر بشود یا نشود! و اینگونه می‌شود که ایشان زیر پای خبرنگار مستقل آریاورزش رسانه تخصصی والیبال، سنگ که نه! قلوه سنگ بیاندازد.

همین یک ماه و نیم پیش بود که خبرنگار آریاورزش تصمیم داشت با هزینه شخصی (نه با هزینه فدراسیون) برای پوشش بازی‌های لیگ ملت‌ها به اردبیل برود، اما آقای عکاسی که این روزها‌ حکم مسئول روابط عمومی را هم پیدا کرده، هر کاری که ممکن بود و می‌توانست انجام داد تا آی دی کارت با هزار و یک مشکل و مکافات صادر شود. به راستی رسانه‌های مستقل و تخصصی که صرفاً به گواه علاقه شخصی قدم در این مسیر نهادند، چه خطری می‌توانند برای فدراسیون داشته باشند که فدراسیون والیبال هرگز کوچکترین تعاملی با آنها ندارد. نه برای پوشش خبری از این اشخاص استفاده می‌شود، و نه در مراسم‌ها و نشست‌های خبری از آنها دعوت می‌شود!

البته این قبیل مشکلات تنها برای آریاورزش نبوده و شنیده شده که برای صدور آی دی کارت مسئول روابط عمومی یکی از هیأت‌های استانی، صرفاً با این بهانه که شهر شما تیم والیبال ندارد یا اینکه چرا مسئول روابط عمومی یک خانم است؟ بگو یک مرد بیاید! پیش پای این خانم سنگ‌اندازی می‌کردند.

در تمامی رشته‌های ورزشی فدراسیون‌های جهانی، کنفدراسیون‌های قاره‌ای و ملی، منابع اصلی خبرنگاران یا هواداران برای پوشش اخبار هستند و هر کسی می‌تواند هر عکسی دوست دارد استفاده کند. رسالت یک منبع خبری نیز همین است.

به عنوان مثال FIVB و سایت کنفدراسیون والیبال اروپا تمامی عکس‌ها، خبرها و مصاحبه‌ها را به راحتی در اختیار همه قرار می‌دهد (به غیر از حق کپی رایت ویدئوی مسابقات). فدراسیون ملی ایران نیز به عنوان یک منبع اصلی، تفاوتی با FIVB ندارد.

البته باید اشاره کرد که کنفدراسیون والیبال اروپا در بخش گزارش‌های تصویری به وضوح اشاره کرده که حق کپی‌رایت عکس‌ها برای هرگونه مقاصد رسانه‌ای آزاد می‌باشد و صرفاً استفاده تبلیغاتی و تجاری از عکس‌ها نیاز به مجوز دارد.

انحصارگرایی، بایکوت رسانه‌ای و نگاه جنسیتی در فدراسیون والیبالاین در حالی است که فدراسیون ایران استفاده از عکس‌ها را فقط برای رسانه‌های رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد جایز دانسته است! کاش دقیقا منظور خود را از «افراد» مشخص می‌کردند! ما در حال حاضر شاهد سایت‌ها و صفحه‌های والیبالی‌ در فضای مجازی هستیم که برای پوشش اخبار والیبال زحمت می‌کشند، اما الان به راحتی حق استفاده از تصاویر را ندارند! زمان مسابقات جهانی می‌توان از فدراسیون جهانی عکس برداشت، اما زمان مسابقات لیگ برتر چطور؟

ضمن اینکه فدراسیون باید به نوعی ممنون همین سایت‌ها و صفحه‌های هواداری باشد. چراکه وقتی خبرنگاران انتقاد می‌کنند، صفحه‌های هواداری به اقتضای حس هواداری‌شان پای همه خوبی‌ها و بدی‌ها ایستادگی می‌کنند.

به هر صورت خداروشکر که ما رسانه رسمی هستیم، وگرنه هر روز باید به فدراسیون محترم والیبال پاسخگو می‌بودیم!!

انحصارگرایی، بایکوت رسانه‌ای و نگاه جنسیتی در فدراسیون والیبال

نظر بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد