آریاورزش
هدف این مجله اینترنتی پوشش همه جانبه والیبال ایران و جهان در سطح مردان و بانوان بوده تا بتوانیم به مدد این رشته اخلاق گرا مرزهای فرهنگی را جدای از تعصبات قومی و نژادی چه در سطح ملی و چه جهانی به هم نزدیکتر کنیم.

📝 گذری بر سنگ بنای تیم ملی و انتخاب بازیکنان / آنگونه باش که هستی آقای سرمربی

پردیس آریافر – آریاورزش / هر ساله پس از اتمام رقابت‌های لیگ برتر والیبال٬ انتخاب بازیکنانی که شایستگی پوشیدن پیراهن تیم ملی را داشته باشند و بتوانند در مسابقات جهانی به کشورمان کمک کنند با چالش و حرف و حدیث‌های بسیاری رو‌به‌رو بوده و امسال نیز به مانند سال گذشته انتشار اسامی دعوت شده به تیم ملی با ابهامات بسیاری همراه است؛ باز هم یک علامت سؤال بزرگ در ذهن ما ایجاد می‌کند که واقعا ملاک انتخاب بازیکنان شایسته چه بوده است؟!

ابتدای نیم فصل اول٬ در اقدامی بی‌سابقه لیست بازیکنان برتر برای هر پست منتشر می‌شد و موجب شد تا حدودی متوجه شویم کدام بازیکنان عملکرد بهتری داشتند و شایسته تیم ملی هستند. اما عجیب‌تر اینکه پس از چند هفته این لیست دیگر اعلام نشد و ذهنیت ما را با این مسئله که شاید نفع بعضی آقایان در این باشد که لیست برترین‌ها منتشر نشود٬ به خود مشغول کرد!

تقریبا اواسط نیم فصل اول بود که فدراسیون لیستی ۴۰ نفره تهیه کرد تا مقدمات ویزای آمریکا را تدارک ببینند. پس از انتشار این لیست٬ با انتقادات بسیاری مواجه شد و برخی از غیبت یکسری از بازیکنان شکایت کردند. اما همان زمان سخنگوی همیشگی تیم ملی والیبال در تلاش بود این لیست را قطعی جلوه ندهد و گفتند صرفا برای مقدمات ویزای آمریکا لیست ۴۰ نفره تهیه شده است!
اما ما الان می‌گوییم این لیست ۴۰ نفره چیزی جز دادن امید واهی و انگیزه کاذب به جوانان والیبال نبود! چرا که در این لیست بازیکنانی مثل ناصر رحیمی‌پناه و جابر اسماعیل‌پور بودند که تمام گرفتاری‌ها و مشکلات تیمشان را فقط به عشق تیم ملی و انگیزه حضور در لیست ۴۰ نفره تحمل کردند و حالا با خط خوردن اسمشان از لحاظ روحی ناامید می‌شوند. در حالی که ناصر رحیمی به گواه آمار و ارقام بهترین دریافت‌کننده لیگ برتر بود.

زمانی که با ناصر رحیمی٬ لیبروی خوب تیم ساری صحبت می‌کردم باورم نمی‌شد بازیکنی که این همه مشکلات را در تیم باشگاهی‌اش تحمل کرده اینچنین پرانگیزه و شاداب از آینده صحبت کند٬ و ما هر دو از اینکه چرا لیست برترین‌ها دیگر اعلام نشد متعجب بودیم!

البته لیست ۳۷ نفره‌ای که روز گذشته (شنبه) منتشر شد٬ نکته مثبتی هم داشت و آنهم بها دادن به بازیکنان جوان‌تر بود. اما ابهاماتی هم به این لیست وارد است. حقیقتا معیار انتخاب بازیکنان چیست؟

در لیست بازیکنانی حضور دارند که در تیم باشگاهی خود ذخیره بودند یا فقط برای زدن سرویس به میدان آمدند٬ به شخصه نام بازیکنی را در لیست دیدم، که هر چه تلاش کردم در اینترنت یا حتی سایت فدراسیون متوجه شوم در کدام پست بازی می‌کند اما اطلاعاتی از او نیافتم! تا جایی که اطلاع داریم حتی یکبار هم از سوی کارشناسان از او تقدیر به عمل نیامده بود! سؤال اینجاست که ایگور کولاکوویچ زمان برگزاری مسابقات در ایران حضور نداشته٬ اصلا این بازیکن را کجا دیده است؟ در حالی که ایشان در طول فصل٬ ۳ مرتبه بازی تیم هماهنگ و یک‌دست خاتم اردکان٬ نایب قهرمان لیگ ۹۶ را تماشا کرده است. برای هر سه بازی خاتم اردکان چنان هماهنگ و فوق‌العاده ظاهر شد که ما انتظار داشتیم بازیکنان بیشتری از این تیم دعوت شوند.

به عنوان مثال٬ طی ۲-۳ سال اخیر پست پشت‌خط زن همواره پاشنه آشیل تیم ما بوده و به دلیل مصدومیت‌های کهنه امیر غفور و شهرام محمودی مجبور به استفاده از بازیکنان قدرتی (معنوی‌نژاد و میرزاجانپور) برای این پست شدیم. در مسابقات تابستان ۹۶ نیز بار تمام حملات بر دوش امیر غفور بود و بازیکن جایگزینی که فشار حملات را از او کم کند وجود نداشت.


این در حالی است که تیم خاتم اردکان دو پشت‌خط زن خیلی خوب به نام «جواد حسین‌آبادی» و «علیرضا جلالی» داشت که به گواه بسیاری از کارشناسان از مهره‌های مؤثر تیمشان برای راهیابی به فینال بودند و مسلما می‌توانستند اندکی از فشاری که روی امیر غفور هست کم کنند. بازیکنی مثل جواد حسین‌آبادی که هم جوان است و هم مستعد٬ دیگر باید چه کار کند که دیده شود؟
در کنار این دو بازیکن بی شک نام حسین امیری در میان اسامی خالی‌ست. بازیکنی که طبق گفته تمامی کارشناسان ستاره تیم خاتم بود٬ هم خوب سرویس می‌زند و هم بر روی حملات روی تور تبحر دارد.

دهه شصتی‌هایی که دیده نشدند!

آیا ملاک انتخاب نشدن بازیکنانی مثل: علیرضا جلالی (متولد ۶۴) حسین امیری (متولد ۶۵) رضا صفایی (متولد ۶۹) حسن صنوبر (متولد ۶۸) به دلیل سن و سالشان و تغییر نسل و جوانگرایی در تیم بوده است؟ بازیکنانی که زودتر از این باید دیده می‌شدند و مسلما با این شرایط بازیکنانی مثل جواد حسین‌آبادی٬ مهرداد بابایی٬ آرش تقوی به همین سرنوشت دچار خواهند شد.
به لیست جامانده‌ها کمال قریشی و بنیامین ایگدری را هم اضافه کنید.

یکی دیگر از ابهاماتی که به این لیست گرفته می‌شود حضور ۶-۷ بازیکن نوجوان است که برخی از آنها برای تیم ملی بزرگسال هنوز خیلی جوان هستند و از میان آنها تنها مرتضی شریفی٬ پوریا یلی٬ صابر کاظمی آمار بسیار خوبی در لیگ امسال داشتند. البته ذکر این نکته٬ توانایی امیر فلاحت‌خواه٬ امیرحسین توخته٬ مهدی جلوه و محمدرضا حضرت‌پور را زیر سؤال نمی‌برد.
ضمن اینکه طبق گفته آقای سرپرست ۴-۵ بازیکن نوجوان پس از چند هفته تمرین خط می‌خورند تا به تیم جوانان ملحق شوند. اگر جوانان برای خط خوردن دعوت شدند پس چرا به جای آنها از بازیکنانی که نام بردیم دعوت به عمل نیامد؟

آنچه واضح است ترکیب اصلی تیم ملی والیبال تغییر چندانی نخواهد کرد٬ و بازیکنان جوان‌تر یا خط می‌خوردند یا برای تیم ب ذخیره می‌شوند.

در حال حاضر با دو نکته اساسی روبرو هستیم

اول اینکه چرا با وجود سرمربی تیم ملی، کادر فنی همچنان پاسخگوی انتخاب این بازیکنان هستند. آیا وقتش نرسیده آقای ایگور کولاکوویچ خودش را از زیر سایه سرپرست و مربی‌اش بیرون بیاورد و رک با اهالی والیبال و رسانه صحبت کند؟

دوم اینکه آیا قرار است باز هم با سیاست یک بوم و دو هوا راه گذشته را در پی بگیریم؟ بازیکن باید در شرایط واقعی یک بازی محک بخورد٬ نه در قالب تیم الف و ب و تمرینات تیم ملی! دقیقا کاری که کیروش برای تیم ملی فوتبال انجام می‌دهد و ترکیب تیمش برای بازی‌های تدارکاتی کاملا متفاوت است. به جایی رسیدیم که اگر کارلوس کیروش اندکی از والیبال سر رشته داشت٬ از او خواهش می‌کردیم سکان والیبال ما را بدست بگیرد.
آقای ایگور آنگونه باش که ولاسکو بود٬ خودت باش و خودت تصمیم بگیر. بگذار بعد از رفتنت خاطراتی خوش از تو به یادگار بماند.

نظر بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد