آریاورزش
هدف این مجله اینترنتی پوشش همه جانبه والیبال ایران و جهان در سطح مردان و بانوان بوده تا بتوانیم به مدد این رشته اخلاق گرا مرزهای فرهنگی را جدای از تعصبات قومی و نژادی چه در سطح ملی و چه جهانی به هم نزدیکتر کنیم.

📝 پیش‌درآمدی بر لیگ برتر والیبال ایران: پرمدعی، کم‌بازده و بی‌برنامه

تیم های پولدار یا تیم های قدیمی مسئله کدام است؟!

گزارش تصویری دیدار بانک‌سرمایه - پیکان‌تهران ۹۵

به قلم مرضیه یاوری راد / حضرت علی ع میفرمایند: هیچ کاخی برپا نمیشود مگر خانه های زیادی ویران گردد.

در سال‌های اخیر همواره شروع لیگ برتر والیبال ایران و معرفی تیم‌ها با حرف‌ها و حدیث‌های بسیاری همراه بوده است و
adana escort این موضوع هر ساله لیگ برتر والیبال ایران را دستخوش تغییرات بسیاری کرده است که گاهی این اتفاقات کل فصل باشگاهی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی بر روی تیم ملی نیز بی تأثیر نبوده‌ است. معرفی تیم‌ها قبل از آغاز هر دوره لیگ برتر به نوعی برای فدراسیون و والیبال ما به یک معضل بزرگ بدل شده است٬ که می‌توان دلیلش را عدم توجه قوانین وضع شده عنوان کرد.

زمانی که قوانین و مدیریت در لیگ فدراسیون به برقراری نظم در لیگ والیبال کمکی نمی‌کند؛ بهتر است هر سال اول مهر در آستانه لیگ برتر، تقویم‌ها را نیز عقب بکشیم!! تا بلکه باشگاه‌ها فرصت بیشتری برای سبک – سنگین کردن اوضاع و احوالشان داشته باشند!

از جمله معضلات بزرگ لیگ برترحضور تیم‌هایی که با پشتوانه ضعیف مالی اقدام به جذب بازیکنان بزرگ می‌کنند و می‌خواهند در همان سال اول به نتیجه مطلوبی برسند، بدهی تیم‌ها به فدراسیون، پرداخت نشدن ورودی تیم‌ها برای حضور در لیگ برتر و اجازه حضور داشتن در بازی‌ها، منحل شدن تیم‌ها در نیم فصل و اختلالاتی بسیار از این قبیل که در سال‌های اخیر دست به دامان لیگ برتر والیبال ما شده و عواقبش حضور تیم‌هایی است که یک شبه می آیند و عمرشان نیز کوتاه است!


لیگ برتر امسال نیز همانند سال‌های گذشته از این اتفاقات مستثنی نبوده و حضور یا عدم حضور برخی تیم‌ها با اما و اگر زیادی همراه بوده است.
مسئله مهمی که باید مورد بررسی قرار گیرد این است که اصولا تیم‌ها برای راهیابی به رقابت‌های سوپر لیگ باید از چه فیلترهایی عبور کنند؟! آیا پشتوانه آنها به لحاظ مالی و سخت‌افزاری مورد بررسی قرار می‌گیرد؟ زمانی که یک موسسه قصد دارد در لیگ برتر تیمداری کند سازمان لیگ باید در این مورد بررسی های لازم را انجام دهد که این موسسه یا شرکت با چه هدف و انگیزه ای به دنبال تیمداری و تشکیل تیم است. برخی تیمها با پشتوانه های قوی می آیند و در همین راستا قادر به انجام کارهای زیادی هستند اما برخی تیم های دیگر که حضور دارند و یا قبلا در این عرصه بوده اند چون نمیتوانند با این تیم های جدید رقابت کنند به احتمال زیاد شکست خواهند خورد، به خصوص تیم هایی که در شهرستانها وجود دارند و به لحاظ مالی توانایی چندانی ندارند و یا حتی موسسات و شرکتهای بزرگ نیز پشتوانه آنها نیستند اگر فدراسیون در این سال های اخیر تدابیر اندیشمندانه تری میکرد شاید مانع حضور چنین تیم های تازه ای در لیگ برتر میشد تا تیم ها بتوانند رقابت متعادلتری با هم داشته باشند ولی هر سال تعداد تیم هایی که به واسطه موسسات تاسیس میشوند بیشتر شده و متاسفانه در میانه فصل میبینند که مرد میدان نیستند و تیم به راحتی هر چه تمام تر منحل میشود.


مسئله دیگر این است که آیا تمامی تیم‌ها به شکل قانونی از رقابت‌های لیگ دسته یک وارد لیگ برتر شده‌اند،!؟… مسلم است که نه…! هر سال، قوانین به اینصورت است که در انتهای فصل، دو تیم از لیگ برتر به لیگ یک سقوط کنند و دو تیم از لیگ یک به لیگ برتر بیایند. اما تا بحال چنین اتفاقی در لیگ ما افتاده است؟ با اینکه این موضوع یکی از قوانین ثبت شده در فدراسیون است اما متاسفانه در سال های اخیر حضور در لیگ برتر به میزان سنگینی جیب تیم ها یا حتی افراد بستگی دارد که اگر امسال جیب من سنگین تر است تیم من وارد لیگ شود و وقتی سال دیگر یا حتی میانه فصل اگر به ته خط رسیدم، یا کنار گذاشته میشوم یا فصل بعد پر جیب تر ها جای من را خواهند گرفت.

تا زمانی که تعادلی در تیم ها ایجاد نشود و کنترل تیم ها از طرف سازمان لیگ و فدراسیون صورت نگیرد شرایط به همین منوال خواهد بود همینطور که داماش و صنام و گیتی پسند و باریج اسانس و بسیاری از تیمهای دیگر از لیگ کنار رفتند.

در نهایت مشکلات مالی باشگاه‌ها یکی دیگر از مسائل بغرنج در تیم‌داری ورزشی است. همین مسائل موجب می‌شود تا تیمی مثل رعد پدافند اصفهان که فصل پیش مجوز ورود به لیگ برتر را از لیگ یک به دست آورد٬ نتواند به لحاظ مالی خود را تقویت کند و هنوز هم حضورش در هاله‌ای از ابهام قرار داشته باشد! با این وجود طبق گفته مدیرعامل پدافند٬ این تیم قطعا با در اختیار داشتن ملی‌پوشان سرباز در لیگ امسال حضور خواهد داشت.

افتتاحیه رقابت های والیبال نظامیان جهان

اصولا باشگاه‌های ایرانی پشتوانه مالی خود را از چه ارگان‌هایی تأمین می‌کنند؟در سال‌های اخیر شاهد حضور تیم‌هایی بودیم که از طریق شهرداری‌ها حمایت می‌شوند٬ اما متأسفانه بودجه چندانی در اختیارشان قرار نمی‌گیرد و در نتیجه دوام چندانی هم نمی‌آورند. تنها مسئله ای که در این سال های اخیر توانسته است هنوز تنور والیبال را داغ نگه دارد تیم های متعلق به شهرداری هاست. که متاسفانه امسال شهرداری ساری هنوز اعلام آمادگی برای حضور در لیگ برتر نداشته است. شهرداری ارومیه٬ شهرداری اراک٬ شهرداری زاهدان، تبری نمونه‌هایی از این موارد است. که فقط تیم ارومیه و تبریز در لیگ امسال اعلام آمادگی کرده اند. از سوی دیگر اسپانسرهای خصوصی نیز مانند کاراسازه متین٬ صنام٬ داماش٬ باریج اسانس خیلی سریع دچار یأس شده و انصراف می‌دهند٬ حال آن که لیگ معتبری مانند ایتالیا نیز با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کنند و هنوز لیگ والیبال این کشور در بالاترین سطح ممکن برگزار می‌شود. سال گذشته باشگاه بزرگ مودنا با مشکل اسپانسر مواجه بود و در آستانه انحلال قرار گرفت٬ با این وجود ستاره‌هایی مانند انگاپت٬ کوین لوغو و مکس هولت بدون توجه به این مسئله با این تیم قرارداد بستند. و در نهایت نیز این تیم با استفاده از کمک‌های مردمی در لیگ سری آ ماندگار شد.

این در حالی است که اسپانسرهای مالی در داخل ایران صرفا با هدف‌گذاری تبلیغاتی وارد یک لیگ ورزشی می‌شوند و متأسفانه به آینده آن ورزش و بازیکنانی که با هزار امید تلاش می‌کنند تا بتوانند جذب تیم ملی شوند فکر نمی‌کنند. با این تفاسیر هیچ‌گاه لیگ ما بصورت حرفه‌ای شروع نخواهد شد و همیشه این بحث‌ها ادامه خواهد داشت. به دلیل آن که هنوز پایه‌ی اصلی تشکیل شدن یک تیم والیبال در ایران مشخص نیست٬ هدف‌گزاری و برنامه‌ای در این مسیر وجود ندارد٬ تیم‌ها صرفا برای نتیجه‌گیری در یک فصل هزینه‌های سنگینی می‌کنند و در صورت نتیجه ندادن تیم را منحل می‌کنند و بازیکنانی که ساعت‌ها تمرین و تلاش کرده‌اند بار دیگر سرگردان در پیدا کردن تیم خواهند شد.

مشکل دیگری که در لیگ برتر وجود دارد بحث بر سر بازیکنان سرباز و نوجوان است. سرمربی تیم نوجوانان خواهان حضور بازیکنان نوجوان در تیم ملی نوجوانان موسوم به شمس است، ولی برخی تیم ها مانند گنبد و ارومیه میخواهند که آن بازیکن برای شهر خودش بازی کند. در این میان حرف و حدیث های بسیاری به وجود آمد که در نهایت قدرت سرمربی تیم ملی به تیم های شهرستانی رسید و بازیکنان جذب شمس شدند. اگر قرار است هر کسی احساس مالکیت داشته باشد پس حق انتخاب بازیکنان چه میشود.

مسئله دیگر مشکل سرباز بودن برخی از بازیکن هاست، چرا که سازمان نیروهای مسلح انتظار دارد که بازیکنان در زمان گذراندن خدمت سربازی باید در باشگاهی که از سمت نیروهای مسلح حمایت میشود، بازی کنند. نمونه چنین تیم هایی را سال گذشته در قالب تیم پارسه مشاهده کردیم که نه تنها کمکی به سربازها نکرد، بلکه تقریبا نیم فصل آنها را خانه نشین کرد. همین مسئله موجب کشمکش میان رعد پدافند و شهرداری ورامین شده است! آنهم در حالی که حضور نماینده ورامین در هاله ای از ابهام قرار دارد.

همه این موارد لیگ ما را دستخوش اتفاقات ناگهانی بسیاری کرده است و موجب شده در آستانه آغاز لیگ برتر والیبال ۹۶، همچنان شرایط بلاتکلیف بماند.
یکی از راهکارها این است که اگر ارگانی در تهران یا خارج از تهران قصد حمایت یا تأسیس یک تیم والیبال را دارد ابتدا ببیند پتانسیل محلی خودش چقدر است، باید با مدیر کل تربیت بدنی استانهایی که پتانسیل قوی از هر لحاظ برای حضور در لیگ برتر دارند وارد صحبت شد شهرهایی مثل اصفهان، گنبد، مازندران مشهد، کرمانشاه، گیلان، شیراز و قزوین. این موضوع میتواند به سازماندهی هر چه بهتر تیم ها در لیگ کمک شایانی کند تا هم تیم داری در راسر ایران وجود داشته باشد و هم هیئت‌های موجود در شهر و استان خود استعدادیابی میکنند تا اگر تصمیم به تیمداری دارند حداقل نیمی از بازیکنان محلی را در تیم قرار دهند٬ در نتیجه اگر یک در هزار نتیجه‌ای که می‌خواهد حاصل نشد حداقل پتانسیل استان خود را به رخ رقیبان کشیده و تعدادی بازیکن به تیم ملی معرفی کند تا پشتوانه های قویتری در تیم ملی حضور داشته باشند.

 

نظرات بسته شده اند